17-12-2025
Het WK voor MO17 in Rabat, Marokko was een historische mijlpaal voor Nederland. Voorhet eerst bereikte een Nederlands team deze finale en het toernooi liet zien wat mogelijk is wanneer talent, doorzettingsvermogen en samenwerking samenkomen. Olivier Amelink, coach van de Oranje MO17 en inmiddels weer terug van de interlandperiode met Jong Oranje Vrouwen, blikt terug op een ervaring die hem en de speelsters nog lang zal bijblijven.
"Het gaat goed met me. Na het WK ben ik direct doorgegaan met de interlandperiode, maar ik kijk met enorm veel voldoening terug op dit avontuur. We hebben maximaal gepresteerd en ons als staf en speelsters verder ontwikkeld."
Voor Olivier betekent het WK persoonlijk heel veel. Niet alleen het bereiken van de finale was uniek, maar ook de manier waarop de groep samenwerkte en zich ontwikkelde. "De weg naar de finale, met overwinningen, euforie maar ook tegenslagen en teleurstellingen, heeft ons voor de rest van ons leven met elkaar verbonden. Daarbij werd het voetbal gaandeweg het toernooi steeds beter, wat mij als coach ontzettend veel voldoening geeft."
De WK-finale tegen Noord-Korea bracht een intense en leerzame ervaring. "Het was geweldig om ons te meten met de absolute wereldtop, waar wij als team nog stappen kunnen maken. We stonden goed en creëerden mogelijkheden om voor te komen, maar na een onderbreking gaven we te makkelijk onze goals weg in de eerste helft, waardoor het momentum verdween. In de tweede helft herpakten we ons, maar konden we niet meer het moment afdwingen om terug in de wedstrijd te komen." Ondanks het verlies kijkt Amelink vooral naar wat het team heeft geleerd en hoe het zich heeft ontwikkeld op het hoogste niveau.
Het pad naar de finale was allesbehalve eenvoudig. Nederland plaatste zich met twee nederlagen in de poule als vierde beste nummer drie voor de knock-outfase. "In de knock-outfase wonnen we via penalty’s van Amerika, wat het team een enorme positieve boost gaf. Tegen Frankrijk kwamen we in de kwartfinale met 2-0 achter in de 91e minuut en hebben we in zeven minuten de stand rechtgetrokken naar 2-2, waarna we via penalty’s doorgingen naar de halve finale tegen Mexico. De halve finale waren we volledig in control en wonnen we verdiend met 1-0. Het verloop van het toernooi kende bizarre en beslissende ontknopingen."
Wat Olivier vooral heeft geraakt, is de ontwikkeling van de groep gedurende het toernooi. "Het was bijzonder om te zien hoe een groep mensen zich in vier weken tijd ontwikkelt tot een sterk geheel. De successen maar vooral de tegenslagen hebben de hechtheid van dit team enorm versterkt. Daarnaast zijn we ook voetballend gegroeid en hebben we telkens een hoger niveau bereikt." Wat hem het meest opviel, is de kracht van het collectief. "De meiden die het veld inkwamen, brachten een andere dynamiek die wedstrijden kon doen kantelen. En de meiden die niet speelden, waren betrokken bij alles wat gebeurde. Ze vierden balveroveringen alsof het doelpunten waren en zetten hun eigen trots opzij voor het grotere geheel. Voor mij betekent dit alles als coach."
Op een WK is motivatie volgens Olivier nooit een probleem. "Ik hoefde niet veel te doen om de speelsters gemotiveerd en gefocust te houden. We doen ons best de meiden als mensen te zien, hoge eisen te stellen aan de kwaliteit die we leveren op het veld en de voorwaarden te creëren zodat ze kunnen doen waar ze goed in zijn." Het team liet keer op keer zien dat vertrouwen, discipline en plezier hand in hand gaan.
Het WK heeft voor de speelsters belangrijke lessen in petto. "De les van dit toernooi is dat wanneer het lijkt alsof het niet meer kan, het toch kan als je gelooft in wat je doet en er samen vol voor gaat." Voor Olivier zelf was het zijn eerste eindronde als eindverantwoordelijke. "Alle processen buiten het voetbalveld waren nieuw voor mij. Ik heb veel inzicht, ervaringen en nieuwe kennis opgedaan. Vooral het voorbereiden van de ploeg op verschillende speelstijlen en continenten heeft me veel geleerd in korte tijd."
Als er één moment is dat hij voor altijd wil bewaren, dan is het de reactie van het team na de achterstand tegen Frankrijk in de kwartfinale. "Hoe het team zich herpakte en bleef geloven in hun eigen kunnen symboliseert voor mij precies wat dit team is: veerkrachtig, gedreven en met een enorme onderlinge verbondenheid."
Het WK in Rabat was niet alleen een toernooi, maar een reis van groei, uitdagingen en gezamenlijke triomfen. Voor Olivier en zijn speelsters heeft het avontuur bewezen dat talent alleen niet genoeg is: het is de combinatie van teamwork, doorzettingsvermogen en geloof in elkaar die geschiedenis kan schrijven. Het MO17-team laat zien dat grote prestaties mogelijk zijn wanneer een groep jonge mensen samen het maximale uit zichzelf en elkaar haalt, en dat is een les die nog jaren zal doorwerken in hun carrières én in het Nederlandse voetbal.